Vandaag ben ik met Johan en Cor naar dokter Potthoff geweest. Helaas geen goed bericht vandaag: ik ben uitbehandeld.
Weer een chemokuur zou mij een slechte kwaliteit van leven geven. En juist dat is waar ik voor kies: kwaliteit!! Bestralen is vooralsnog geen optie in verband met de onrustige cellen in de liezen. Dit had mijn vrouwenarts mij ook al gezegd. Het maakt meer kapot in je lichaam. Niet alleen de kankercellen, maar ook goede cellen. Daar weet ik alles van sinds mijn bestraling zes jaar geleden. Ze kunnen nu wel gerichter bestralen dan toen en daar wil ik op 22 oktober nog eens met haar over praten.
Het blijft dus afwachten. Misschien komt er toch nog iets op mijn pad wat mij zou kunnen helpen. Ik word nog twee maal per dag behandeld door de thuiszorg. De wond is bijna dicht. Maandag weer naar de wondarts.
Ik voel mij redelijk. Ben vaak moe maar als ik me daartegen verzet, lukken me nog wel dingen. Maar de volgende dag wil het dan helemaal niet.
Johan en ik hebben zaterdag nog een rondje gelopen in Delfzijl, daar gegeten, op een bankje gezeten en mensen gekeken. Dat is mooi 'werk'!
Dit berichtje kreeg ik van Diana:
Aan het einde van de dag is
Hoop en Kracht
alles wat je nodig hebt,
Hoop dat alles beter gaat,
Kracht om vol te houden
zolang het nodig is...
Dit is iets wat ik ook geregeld opzend naar onze lieve Heer.
