Gisteren weer naar het UMCG geweest, naar de wondarts en de oncoloog.
De wondarts was tevreden en ik moest rustig doorgaan met twee keer per dag spoelen en behandelen. Ik heb er gelukkig geen pijn aan. Het is best te dragen allemaal.
Daarna zijn we naar de medisch oncoloog gegaan in verband met een pil die een eventuele remming zou kunnen geven aan de voeding naar de kankercellen. Deze pil zit nog in een onderzoeksfase en is nog niet officieel geregistreerd, maar in mijn situatie kan ik niet meedoen met het onderzoek. Mijn conditie is te slecht, ik heb een wond, en ik heb twee soorten kanker. De oncoloog gaat nog wel praten erover met een andere wetenschapper.
Ze had nog wel een alternatief, een chemokuur. Nadat ze me alle voors en heel veel tegens had verteld, wist ik genoeg: dit doe ik niet. Heel weinig garantie op resultaat. Dit was een stap te ver.
Ik moet 19 augustus weer naar mijn arts hier in het ziekenhuis en dan hoor ik wel verder of er nog mogelijkheden zijn. Ik blijf hopen en put heel veel kracht uit de mensen om mij heen. Het is zwaar voor ons allemaal.
Heer wil mij op Uw vleugels nemen
zoals een arend met haar jongen doet
totdat de stormwind is verdwenen
dekt Gij mij met Uw vleugels toe.
Heer wil mij op Uw vleugels dragen
zoals een arend met haar jongen doet
als ik vermoeid door zorg en vragen
soms niet meer weet hoe ik vliegen moet.
Heer wil mij op Uw vleugels dragen
zoals een arend met haar jongen doet
onder mij steeds Uw vleugels spreiden in voor,
maar ook in tegenspoed.
Al zijn mijn vleugels lamgeslagen
en vind ik vliegend niet de weg terug
ik voel Uw vleugels die mij dragen
mij vergezellen in mijn vlucht.
Want ik roep, Heer van dood en leven
vang mij op voordat ik val
blijf met Uw liefde om mij zweven
zodat ik nimmer vallen zal.
