maandag 30 juni 2014

30 juni 2014: het valt allemaal wat tegen...

Sinds zaterdagnacht loopt het allemaal niet zo lekker met mama. Ze kreeg steken op haar borst en was benauwd. Er is gelijk een hartfilmpje en een röntgenfoto van de longen gemaakt.

Uit het hartfilmpje is niets bijzonders gekomen, maar er wordt nu gevreesd dat mama een longembolie erbij heeft gekregen. Er zijn allerlei onderzoeken gedaan (bloedonderzoek, thoraxfoto, ct-scan) om hiervan een duidelijk beeld te krijgen en andere dingen uit te sluiten.

Het is nog niet met zekerheid vastgesteld dat het een longembolie is, maar ze zijn wel gestart met de behandeling hiervoor. Dit houdt in dat ze bloedverdunners krijgt toegediend.

Als ze rechtop in de stoel zit, is de benauwdheid beduidend minder, maar vanwege de pijn van onderen kan ze niet ontspannen en lang in de stoel zitten. Ook het vele liggen op bed valt haar zwaar. Gelukkig kan en mag ze af en toe even de benen strekken om een stukje te lopen. Vanochtend is ze zelfs even lekker gedoucht.

Ze blijft echter last houden van erge vermoeidheid en verminderde eetlust. Alles kost haar op dit moment te veel energie. Zelfs het praten...

Namens mama wil ik iedereen bij deze al vast bedanken voor alle blijk van medeleven op wat voor manier dan ook. Dat doet haar en ons erg goed! We geven de moed niet op!

Liefs, Diana

vrijdag 27 juni 2014

27 juni 2014: dag van de operatie

De operatie van vanochtend is goed gegaan! Ze hebben het foute weefsel bij mama weggenomen, samen met de poortwachtersklier in de liezen. 

Aan de poortwachtersklier kunnen ze zien of de kanker is uitgezaaid naar de lymfeklieren. Hiervan krijgt ze over een dag of tien de uitslag van. Ze heeft nu voor in ieder geval tien dagen een catheter omdat de ingreep vlak bij de plasbuis heeft plaatsgevonden.

Op het laatste moment, vlak voor de ingreep, kreeg mama van de anesthesist te horen dat hij een operatie onder algehele narcose in mama haar toestand toch een te groot risico vond. Hij wilde het met een ruggeprik doen. Dit tot grote teleurstelling en verdriet van mama, want hier was ze niet op voorbereid.

Ze was erg angstig voor de ruggeprik en bang dat ze dan de hele ingreep bewust zou meemaken. Uiteindelijk gaf mama zich er aan over en in combinatie met een licht roesje is de operatie met behulp van een ruggeprik gedaan. De ingreep duurde twee uur en daarna is mama naar de afdeling chirurgische intensive care gebracht. Hier kunnen ze beter in de gaten houden hoe mama in haar conditie op de pijnmedicatie reageert en ze zal hier de eerste 24 uur verblijven.

Vanmiddag zijn papa en ik bij mama op bezoek geweest. Bij aankomst was ze in een diepe slaap en wat witjes om de snoet. Ze was blij ons te zien en vertelde dat de ingreep met behulp van de ruggeprik haar erg was meegevallen. En ook blij natuurlijk dat ze niet de eventuele nare bijwerkingen van de narcose zal hebben nu.

De pijn viel haar tot nu toe mee, maar ze merkte wel dat het gevoel van onderen langzamerhand terug kwam en dus ook steeds wat meer pijn begon te voelen. Via het infuus krijgt ze pijnmedicatie toegediend. Vanavond zijn Marco en Ilse nog even geweest.

De verwachting is dat ze morgen weer naar de gewone afdeling (gynaecologie) gaat. Voor de degene die door middel van echte post mama een hart onder de riem willen steken, het adres is:

Elly Vermeulen-Dekker
Afd. L4VA kmr 62-1
Universitair Medisch Centrum Groningen
Postbus 11120
9700 CC Groningen

Lieve groet, Diana

zaterdag 21 juni 2014

21 juni: operatie is aanstaande

Vrijdag 13 juni ben ik naar professor dokter Kuks geweest in verband met mijn spierziekte. Alles is wat versneld in werking gezet. Ik zou hier eerst 27 juni heen gaan. 

Ik heb medicatie gekregen en afgelopen maandag merkte ik al direct effect. Het spreken en slikken ging al beter en het voelt nu weer als normaal. Hij gaf ook groen licht voor algehele narcose tijdens de operatie. Een hele opluchting!

Uit de biopjes bleek dat het inderdaad verkeerd was. Heb maandag een echo van de liezen gehad hier in Delfzicht. Verder werd ik deze week gebeld door een planner van het UMCG in verband met de operatie. Gisteren kreeg ik de bevestiging dat ik woensdag word opgenomen. Dan eerst nog een nucleair onderzoek van de lymfeklieren en donderdag 26 juni de operatie.

Ergens ben ik blij dat het zo snel gaat, maar ik zie er ook erg tegenop. Zoals het nu gaat, is ook niets. Veel pijn en ik kan niet echt ontspannen zitten en lopen. We gaan er van uit dat het in elk geval wat ontspannender mag gaan na de operatie.

Gisteravond lieve vrienden op visite gehad en dat leidt gelukkig wat af van alle zorgen en pijn. Johan werd ook nog verwend omdat hij jarig was geweest. Verder kregen we een bosje rozen van een goede kennis met een prachtige kaart. Dit terwijl ik weet dat deze vrouw het ook heel moeilijk heeft met haar eigen ziek zijn en de ziekte van haar man. Op de kaart stond:

Een klein lichtpuntje 

In deze moeilijke periode lijkt alles extra zwaar
Het is dan heel fijn als je even steun hebt aan elkaar

Weet dat er altijd mensen zijn die met je zijn begaan
En als je je verdriet eens deelt
kun je er weer tegenaan.

En zo is het. Het geeft kracht, steun en moed en zo zie ik het. God werkt door mensen heen!

vrijdag 6 juni 2014

6 juni 2014: een zeer emotionele week

Dinsdag 3 juni moest ik voor controle naar de vrouwenarts en helaas constateerde ze schaamlipkanker. Er zijn een paar biopjes uitgehaald en daar belt ze me volgende week over. 

Direct werd alles in werking gezet voor een operatie, bloed prikken en 's middags om 2 uur naar de anesthesist. Daar waren we om kwart over 4 klaar. De anesthesist overwoog alles en ging een paar keer in overleg. Mijn overgewicht speelde een rol en mijn slechte conditie, maar vooral ook de spierziekte, die erger kan worden door de narcose.

De anesthesist zou de professor naar wie ik 27 juni heen moet voor de spierziekte vragen of het eerder kan want er is een medicijn voor. Toen zei hij om kwart over 4: "Ik wil ook nog een hartfilmpje". Dat nog gedaan, maar over het resultaat was hij niet tevreden. Wij waren zo teneer geslagen en hebben niets meer gevraagd.

De anesthesist wilde nog geen groen licht geven voor de operatie. Ik moest naar de cardioloog en wederom een hartfilmpje. Donderdag 5 juni ben ik de cardioloog geweest. Hij zag niet veel bijzonders en wilde dat er vandaag een hartecho werd gemaakt. De laborante zag ook op deze echo niet echt iets bijzonders. Het beste maar hopen.

Ook moest ik vandaag 6 juni naar de uroloog voor de blaasontsteking die nog steeds niet over is. Helaas heeft hij alleen maar gekeken, want het was te pijnlijk voor mij om een inwendig blaasonderzoek te doen. Ik heb eigenlijk altijd pijn van onderen, maar vanwege de biopjes is het nu zeer pijnlijk. Leve de windring, mijn vriend!!

Gisteravond ben ik met negen dames uit eten geweest en dat was heel gezellig en lekker. Het restaurant was een schip dat nu tijdelijk in de haven ligt en Thais/Vietnamees serveert. Ik heb vier sliptongetjes met noedels gehad en ijs met banaan na. Heerlijk er zo even uit te zijn en mijn vriend is mee geweest.

Zondag mogen we Johan zijn 68e verjaardag vieren en dat doen we samen met de familie. Iedereen goede Pinksterdagen gewenst!!