dinsdag 19 augustus 2014

19 augustus 2014: uitbehandeld

Vandaag ben ik met Johan en Cor naar dokter Potthoff geweest. Helaas geen goed bericht vandaag: ik ben uitbehandeld. 

Weer een chemokuur zou mij een slechte kwaliteit van leven geven. En juist dat is waar ik voor kies: kwaliteit!! Bestralen is vooralsnog geen optie in verband met de onrustige cellen in de liezen. Dit had mijn vrouwenarts mij ook al gezegd. Het maakt meer kapot in je lichaam. Niet alleen de kankercellen, maar ook goede cellen. Daar weet ik alles van sinds mijn bestraling zes jaar geleden. Ze kunnen nu wel gerichter bestralen dan toen en daar wil ik op 22 oktober nog eens met haar over praten.

Het blijft dus afwachten. Misschien komt er toch nog iets op mijn pad wat mij zou kunnen helpen. Ik word nog twee maal per dag behandeld door de thuiszorg. De wond is bijna dicht. Maandag weer naar de wondarts.

Ik voel mij redelijk. Ben vaak moe maar als ik me daartegen verzet, lukken me nog wel dingen. Maar de volgende dag wil het dan helemaal niet.

Johan en ik hebben zaterdag nog een rondje gelopen in Delfzijl, daar gegeten, op een bankje gezeten en mensen gekeken. Dat is mooi 'werk'!

Dit berichtje kreeg ik van Diana:
Aan het einde van de dag is
Hoop en Kracht
alles wat je nodig hebt,
Hoop dat alles beter gaat,
Kracht om vol te houden
zolang het nodig is...

Dit is iets wat ik ook geregeld opzend naar onze lieve Heer.

dinsdag 5 augustus 2014

5 augustus: onderzoekspil en alternatieven

Gisteren weer naar het UMCG geweest, naar de wondarts en de oncoloog.

De wondarts was tevreden en ik moest rustig doorgaan met twee keer per dag spoelen en behandelen. Ik heb er gelukkig geen pijn aan. Het is best te dragen allemaal.

Daarna zijn we naar de medisch oncoloog gegaan in verband met een pil die een eventuele remming zou kunnen geven aan de voeding naar de kankercellen. Deze pil zit nog in een onderzoeksfase en is nog niet officieel geregistreerd, maar in mijn situatie kan ik niet meedoen met het onderzoek. Mijn conditie is te slecht, ik heb een wond, en ik heb twee soorten kanker. De oncoloog gaat nog wel praten erover met een andere wetenschapper.

Ze had nog wel een alternatief, een chemokuur. Nadat ze me alle voors en heel veel tegens had verteld, wist ik genoeg: dit doe ik niet. Heel weinig garantie op resultaat. Dit was een stap te ver.
Ik moet 19 augustus weer naar mijn arts hier in het ziekenhuis en dan hoor ik wel verder of er nog mogelijkheden zijn. Ik blijf hopen en put heel veel kracht uit de mensen om mij heen. Het is zwaar voor ons allemaal.

Heer wil mij op Uw vleugels nemen
zoals een arend met haar jongen doet
totdat de stormwind is verdwenen
dekt Gij mij met Uw vleugels toe.

Heer wil mij op Uw vleugels dragen
zoals een arend met haar jongen doet
als ik vermoeid door zorg en vragen
soms niet meer weet hoe ik vliegen moet.

Heer wil mij op Uw vleugels dragen
zoals een arend met haar jongen doet
onder mij steeds Uw vleugels spreiden in voor, 
maar ook in tegenspoed.

Al zijn mijn vleugels lamgeslagen
en vind ik vliegend niet de weg terug
ik voel Uw vleugels die mij dragen
mij vergezellen in mijn vlucht.

Want ik roep, Heer van dood en leven
vang mij op voordat ik val
blijf met Uw liefde om mij zweven
zodat ik nimmer vallen zal.