Gisteren was een spannende dag. Mijn haar is eraf geschoren en ik ben nu draagster van een haarwerkje, mutsjes en buffs. Het was een moeilijke beslissing, maar het werd tijd. Mijn haar werd steeds dunner en er ontstonden kale plekken.
Ik had zondag met Diana afgesproken dat ik voor donderdag bij Linda Hof een afspraak zou proberen te maken zodat we samen konden gaan. En dat is gelukkig gelukt. Ik heb niet in de spiegel gekeken toen het werd afgeschoren, maar Diana heeft het wel allemaal gezien. Best heftig hoor, maar ze zei dat het minder erg was om te zien dan mijn hoofd met steeds dunner wordend haar en kale plekken.
Alle hulde aan Linda Hof die zeer zorgvuldig met dit alles om ging.
Ik heb 's avonds na GTST mezelf voor het eerst in de spiegel bekeken zonder haarwerkje. Hele rare gewaarwording. Diana vindt mij op Sugar Lee Hooper lijken... Mijn hoofdhuid is pijnlijk. Lekker insmeren met vochtinbrengende lotion helpt goed. Ik heb vannacht blootshoofds geslapen en nog geen last gehad van de kou.
Vandaag mijn tweede chemo gehad. Weer een lange dag van half 9 tot half 5. Cor heeft mij vanochtend heengebracht en hij is even bij me gebleven. Daarna kwam Johan even langs. Hij had Diana en mijn moeder naar de uroloog gebracht. Moeder moest hierheen voor onderzoek i.v.m. bloed in de urine. Er is urine op kweek gezet en ze heeft een antibioticakuur gekregen voor de zekerheid. Volgende maand moet ze terugkomen voor een inwendige echo.
Na wat te hebben gegeten in het ziekenhuis zijn Diana en moeder nog even bij mij langs geweest op de zaal en heeft Johan ze weer weggebracht. Ondertussen was Marco gearriveerd en met hem heb ik een paar potjes Zwarte Wieven (kaartspel) gespeeld. Gezellig was dat en de tijd vloog voorbij.
Marco heeft me toen ik klaar was met de chemo, weer naar huis gebracht waar een prachtig boeket bloemen op mij stonden te wachten van Johan, kinderen en kleinkinderen.
Ik voel me nu redelijk goed, maar wel erg moe. Ik heb last van een dove tong en tintelingen in de vingers. De voeten zijn ook wat doof, maar dat was vanmiddag erger. Gelukkkig ben ik niet misselijk. Nu maar afwachten en hopen dat de bijwerkingen een beetje dragelijk blijven.
Nog maar weer eens bedankt voor alle aandacht aan ons besteed!
