Alweer een week voorbij en gisteren mijn derde chemokuur gehad. Diana heeft mij deze keer in haar eigen auto gebracht en is de eerste uren even bij me gebleven.
Het aanprikken van het infuus ging dit keer erg moeilijk. Ik moest ook eerst met mijn handen in warm water, want dan werden de aders beter zichtbaar. Al met al waren we een half uur verder en gelukkig was het na drie keer scheepsrecht, alleen nu wel in de rechter arm. Dat was wel erg lastig aangezien ik rechts ben. En als ik dan maar even wat deed met mijn rechter arm, dan ging het apparaat meteen piepen. En dat gebeurde wel een paar keer.
Ik heb nu vóór en na de chemo wel een halve liter vocht minder gekregen dan de vorige twee keren, omdat mijn nierfunctie is verbeterd. Ben de hele dag wel erg suf geweest. Rond 10.00 uur werd er iets in het infuus gedaan, om allergieën tegen te gaan en om het afweersysteem in het lichaam in stand te houden. Van dat infuus word je suf. Johan kwam om half 11 langs, maar ik heb er niet veel van gemerkt en er werd weinig gesproken.
Met het eten was ik weer even wakker om vervolgens weer even weg te suffen. Dit ging eigenlijk de hele dag door, maar daardoor ging de dag wel snel voorbij en was ik om kwart over 4 al weer thuis.
Tijdens de chemo is de diëtiste langs geweest en ze was weer tevreden. De duim ging omhoog. Dit blijft een hele rare gewaarwording voor mij. Ook de diabetesverpleegkundige was tevreden, maar ik moet wel stoppen met het medicijn Januvia. Over dit medicijn is te weinig bekend bij gebruik samen met een chemokuur.
Deze week ook weer bij de oncologieverpleegkundige geweest. Ze was gelukkig ook tevreden. De nierfunctie is wel iets verbeterd maar de aanmaak van witte bloedlichaampjes gaat iets achteruit.. Ik heb dus nu steeds minder snel aanmaak van witte bloedlichaampjes in drie weken tijd voor de volgende chemo.
Witte bloedlichaampjes spelen een hele belangrijke rol voor het afweersysteem in het lichaam. Als ik voor de vierde chemo een tekort aan deze bloedlichaampjes heb, zal die chemokuur een paar dagen uitgesteld moeten worden totdat mijn lichaam het wel weer aan kan. Maar afwachten dus...
Ik krijg binnenkort weer een oproep voor een CT-scan om te kijken wat de chemo tot nu toe heeft gedaan in mijn lichaam. Een levertransplantatie is in mijn geval niet mogelijk omdat de kanker niet óp maar in de lever zit en ook in de lymfeklieren.
Ik heb nu weer net als de voorgaande keren een heel 'blozend' gezicht. De andere bijwerkingen waren na de tweede chemo al minder heftig dan na de eerste keer. Het was goed te doen. Nu maar hopen dat dat na deze kuur ook zo blijft. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik helemaal niet misselijk ben. Dit vind ik een Zegen.
Ik wil graag afsluiten met een gedicht van Maartje Dimmedal. Dit gedicht kreeg ik van een lief lid van onze vrouwendienst.
Een arm om je heen
Als je moe bent en koud
Een mens die je troost
En die veel van je houdt
Een hand in jouw hand
Als je niet durft te gaan
Een stem die je roept
Als je eenzaam blijft staan
Een blik vol begrip
Als je voelt: het gaat mis
Een mens die juist komt
Als er niemand meer is
Een woord dat je raakt
Dat je moed geeft en kracht
Een kans die je krijgt
Die je nooit meer verwacht
Een mens die je zegt:
"toe, je kunt het, kom aan"
Een droom die je helpt
Om verder te gaan
Een teken van leven
Dat maakt je dag weer goed
Als jij het niet kan
Komt er iemand die het doet
Soms zie je even in je leven
zomaar iets van god,
even iets, even iets van God
Dit gedicht spreekt mij erg aan, want zo voel en ervaar ik het. God werkt voor mij door mensen heen. Bedankt voor alle tekens van medeleven om ons heen. Dat doet ons nog steeds erg goed. Een goede week toegewenst!
