door dochter Diana
Mama ligt helaas nog steeds in het ziekenhuis. Ze is daar gelukkig in goede handen en krijgt de nodige zorg.
Afgelopen maandag heeft ze een scan gehad van de lever. De lever en lymfeklieren zijn geslonken, hetgeen betekent dat de chemo aanslaat! Een hele grote opluchting voor ons allemaal!
Wat betreft haar lichamelijk welbevinden loopt het allemaal niet zo lekker. De derde chemokuur is een flinke aanslag op haar lichaam geweest.
Dinsdag kreeg mama het plotseling erg benauwd. Er werd gedacht aan vocht achter de longen. Het was zo erg, dat ze aan de zuurstof moest. Een klein beetje inspanning is haar al te veel.
Woensdag is er een scan gemaakt van haar longen en toen bleek er niet of nauwelijks vocht achter de longen te zitten. Het is nog niet helemaal duidelijk waar de benauwdheid vandaan komt.
In bed liggen is niet gunstig voor de benauwdheid. Mama zit dan ook regelmatig gewoon in de stoel, wat haar prima bevalt gelukkig.
Er is urine op kweek gezet en daaruit is gebleken dat er (nog steeds) een ontsteking zit in de urineleider, vlakbij de nier. Hierdoor heeft ze ook afwisselend wel/geen koorts. Ze heeft nu een sterkere antibiotica gekregen via het infuus. Momenteel zit het infuus in haar voet. Door de chemo zijn de bloedvaatjes steeds moeilijker aan te prikken. Er is besloten om mama een Port-a-Cath te geven. Dat is een onderhuids implanteerbaar hulpmiddel waarmee de artsen en verpleegkundigen gemakkelijk toegang krijgen tot diep gelegen aders in het lichaam. Deze zal een dezer dagen worden geplaatst waardoor ze mama niet steeds bont en blauw hoeven te prikken.
Uit het bloedonderzoek is gebleken dat mama haar hemoglobinegehalte ook veel te laag is, wat wellicht haar enorme vermoeidheid verklaart. Hiervoor heeft ze vandaag twee zakjes bloed gekregen.
Voor komende dinsdag staat er weer een scan van de nieren gepland, om te kijken of de antibiotica zijn werk goed doet.
Verder is het allemaal maar afwachten en heeft het zijn tijd nodig.
