5 december 2014: pijn en vermoeidheid

Het is al weer even geleden dat er een blog is geschreven. Het kost mama te veel energie om een blog te schrijven en ze kan ook niet zo goed meer helder nadenken over wat te schrijven. Ik heb met mama afgesproken dat ik dit in het vervolg voor haar ga doen.

Wat betreft onderzoeken en uitslagen is er niets nieuws te melden sinds de vorige blog. Het gaat echter niet goed met mama. De lichamelijke klachten en dus ook de pijn nemen in hoog tempo toe. De pijn in haar onderrug is zo heftig dat het lopen erg moeizaam gaat en het haar de kracht ontneemt de dagelijkse dingen te doen. Toch is haar sterke wil gelukkig nog altijd aanwezig. Maar daardoor neemt ze ook wel vaak te veel hooi op haar vork.

In overleg met de huisarts is mama gestart met fetanylpleisters (morfine) in combinatie met diclofenac-zetpillen en paracetamol. De dosis mag verhoogd worden naar mate de pijn toeneemt. Door deze zware pijnmedicatie is mama erg suf. Het traplopen en in en uit bed komen kost steeds meer moeite en kracht. De thuiszorg komt nu drie keer per dag. Zij hebben geregeld dat er aanstaande maandag een hoog-laagbed met papegaai beneden in de huiskamer wordt geplaatst.

Het slapen gaat dankzij de slaapmedicatie en pijnstillers gelukkig goed. Als mama ligt, kan ze zich enigszins ontspannen. Het is een hele grote stap voor papa en mama om een bed in de huiskamer te plaatsen en ook heel confronterend. Maar het is wel beter zo...

Daar waar ik kan, probeer ik zoveel mogelijk een paar dagen achter elkaar in Delfzijl te zijn om mijn ouders te ondersteunen in het dagelijks leven. Als ik er ben, wordt de thuiszorg afgezegd, kan mama lekker uitslapen en staan ze niet zo op tijd. Ik ben blij dat ik dat voor ze kan doen en doe het ook met heel veel liefde. Natuurlijk samen met de rest van de familie. Iedereen draagt zijn steentje bij.

Mama heeft gelukkig ook heel veel steun aan haar vriendinnen en de dominee. Die komen regelmatig even langs voor een bezoekje en zorgen voor de nodige afleiding. Dank jullie wel, lieve dames en, voor mij in het bijzonder, Ria Oudman!

De maand december is inmiddels aangebroken. De donkere dagen voor Kerstmis. We zien wel wat deze maand ons brengt. Alles mag,  niets hoeft...

God met ons

Immanuel:
Een naam vol vreugde,
God, die met ons is.
Die naast je loopt;
Hij, die zich wil ontfermen over je,
Al ga je door een dal van duisternis,
Hij is er bij.

Immanuel:
Een naam vol warmte en licht,
Een grote God,
Die een klein mens wil wezen;
Die al zijn liefde
Op ons heeft gericht.

Lieve, warme groet, mede namens de familie,

Diana x