Afgelopen week weer een intensieve week gehad, maar ik begin me nu weer wat beter te voelen. Nog steeds wat trillerig in de benen.
Het begon maandag met erg moe zijn en huilbuien door het niet kunnen zitten. Hier word je erg moe van. Veel in bed gelegen deze dag. Ik ervaar dit meer deprimerend dan mijn ziek zijn.
Dinsdag heb ik een renogram (nierscan) gehad van mijn rechter nier in het ziekenhuis in Winschoten. Ik hoefde niet voor een tweede keer 20 minuten stil te liggen omdat de urether nog aardig werkte. Verder nog geen uitslag gehad.
Cor is met mij heen geweest en we zijn langs een toeristische route weer terug gereden door polders en kleine plaatsen, langs omgeploegde Groninger klei. Prachtig, om uiteindelijk nog even door de haven van Delfzijl te gaan. Ik heb genoten!
Woensdag moest ik naar het UMCG. De dermatoloog en de gynaecoloog hebben samen mijn vervelende kwaal van onderen bekeken. Nu een zalf samengesteld uit drie verschillende soorten uitproberen en dit moet twee keer per dag aangebracht worden door de thuiszorg. Ik heb hierbij wel te kennen gegeven geen man hiervoor te willen hebben...
Ik waardeer het erg en vond het fijn dat mijn gynaecoloog met mij meeging naar de dermatoloog en dat zij dit over 14 dagen weer doet. Het is een schat, dr. Arts, mijn gynaecoloog, en vrouw. Ik loop inmiddels al meer dan negen jaar bij haar en zij wil nu ook betrokken blijven.
Donderdag intake bij fysio: ik moest 6 minuten lopen in mijn eigen tempo en achter de rollator. Ik gebruik tegenwoordig een rollator voor langere afstanden; in het ziekenhuis sjouw je wat af! Het is gelukt. Tot nieuwjaar iedere dinsdag naar de fysio, elke keer iets meer doen en ik krijg opdrachten mee voor thuis. Doel is geworden: ik wil weer volksdansen!
Via deze weg wil ik iedereen weer bedanken voor kaarten en medeleven. Dat doet zo goed. Iemand stuurde ons een kaart met 'positieve energie' en zo voelt het ook bij al het medeleven dat we krijgen.
