Afgelopen vrijdag mijn vierde chemo gehad. Het aanprikken via de VAP ging goed. Wat een uitkomst!
Het was een lange dag, van 8.30 tot 18.00 uur. Diana heeft mij weer gebracht en is een paar uur gebleven. Maar zoals 'gewoonlijk' werd ik na een paar uur al weer suf.
Johan kwam tegen 13.00 uur en was ik nog steeds suf. Mijn vriendin Ria kwam tegen 14.30 uur en tijdens het bezoek kreeg ze een telefoontje dat zij en haar man opa en oma zijn geworden van hun derde kleinzoon. Gefelicteerd, familie Kool en Oudman!
Aan het einde van de middag kwamen Marco en Ilse langs en die hebben mij weer naar huis gebracht.
De sfeer op de chemokamer is goed. Vaak zijn het dezelfde mensen die net als ik om de drie weken chemo krijgen. We zitten allemaal in het zelfde schuitje en je krijgt toch een band met elkaar. Er wordt ook altijd leuk gekletst. Er was vrijdag een dame die de laatste chemo had en die had een lekkere traktatie bij zich.
Er zijn ook de hele dag twee dezelfde zusters en in de middag ben ik dan meestal nog de enige die er ligt. Er worden dan ook vaak hele leuke gesprekken gevoerd met de zusters en dan gaat de tijd gelukkig ook snel voorbij.
Vrijdag heeft iedereen die tijdens de chemo op bezoek kwam een voorbeeld van een soortgelijke VAP kunnen zien. Ongeveer het apparaatje dat ook bij mij is geplaatst. Zo hebben zij (en ik) een beter beeld van hoe de VAP eruit ziet en werkt.
Dinsdag moet ik voor een remogram naar het ziekenhuis in Winschoten. Dit is een nucleair onderzoek om te kijken naar de werking van mijn mijn rechter nier.
Woensdag naar de gynaecoloog en dermatoloog in het UMCG. De lychen sclerose wordt erger en nu wil mijn vrouwenarts er samen met de dermatoloog naar kijken. Het lekker en ontspannen zitten is nu vaak erg vervelend en dus ook erg vermoeiend.
Verder kreeg ik een oproep van de fysio van het ziekenhuis voor een gesprek om wat aan mijn conditie te doen. Dat moet wel, want dat is goed voor lichaam, welzijn en weerbaarheid. Helaas werd een afspraak voorgesteld op een tijdstip waarop al een afspraak stond. Hiervoor moet ik dus nog bellen.
Ik had het met de verpleegkundige ook over conditie opbouwen en dat ik liever naar volksdansen ga dan oefeningen doen. Toen zei zij: "Laat dat dan je doel, je streven zijn". En zo is het, je doet het ergens voor!
Ik hoop dat mijn lichaam op vrijdag 6 december voldoende is hersteld om klaar te zijn voor de vijfde chemo!
