Alweer een week thuis en het is nergens beter dan thuis om weer aan te sterken. Het zitten is nog niet prettig maar er 'zit' wel verandering in.
Ik houd het nog het beste uit op de sta-op-stoel. Ben nog erg moe en zweterig. De wond wordt twee keer per dag gespoeld en verzorgd door de thuiszorg en dat is heel prettig.
Maandag is Cor met mij naar het UMCG geweest, want de catheter mocht eruit. Had weer gewoon een bed op de afdeling. Dokter Arts heeft daar de wond ook bekeken en het zag er goed uit volgens haar. Ik hoefde toen niet meer naar de wondverpleegkundige.
Wel moest ik eerst geplast hebben voordat ik naar huis mocht. Dan gaan ze ook nog kijken of je blaas echt leeg is. Cor moest wel geduld hebben want het heeft meer dan vier uur geduurd voordat ik kon plassen en gelukkig was de blaas leeg.
21 juli weer naar de wondverpleegkundige en ook naar dokter Kuks voor de spierziekte. Mijn oog valt soms weer dicht maar praten en slikken gaat nog goed.
Woensdag ben ik gebeld over de poortwachtersklieren: deze waren schoon maar er zaten wel onrustige cellen. Deze worden in de gaten gehouden via de scans. Ze wilde liever nog niet gaan bestralen omdat ik 6 jaar geleden ook een pittige bestraling had gehad. Die bestraling was een aanslag op mijn darmen en vitale delen eromheen.
Binnenkort krijg ik weer een scan van de lever. Het blijft spannend.
Bij deze wil ik iedereen bedanken voor de aandacht aan ons besteed op wat voor manier dan ook. Dat doet goed!!