Vandaag samen met Johan, Cor en Diana op gesprek geweest bij de oncoloog. Hij had de uitslag van de scan en het bloedonderzoek. Mijn vrees werd bevestigd: geen goed nieuws...
De afgelopen weken was ik al niet fit. Ben steeds erg moe en had ook weer veel last van de nare luchtjes van het eten. Ook heb ik steeds vage buikpijnen en last van onderen. De blaasontsteking is nog niet over en ik ben inmiddels begonnen met de vierde kuur. Als deze niet aanslaat, zal ik een bezoek moeten brengen aan de uroloog.
Vandaag dus geen goed nieuws. Het bewuste plekje in de lever is weer groter geworden. Bijna twee keer zo groot vergeleken met de scan van januari. Ook is er een nieuw plekje vlak naast het andere plekje gevonden. Er zijn gelukkig geen aanduidingen gevonden van uitzaaiingen in de richting van de nieren en blaas. Ook mijn bloedwaarden zijn verder goed.
Het is nu (helaas nog steeds) wachten op een oproep van het UMCG voor hetgeen ze bij mijn hersenstam hebben gevonden, wat ik in mijn voorgaande blog heb geschreven. Doordat men dit waarschijnlijk met bestraling wil gaan behandelen, is het nu uitgesloten dat ik weer met een chemokuur ga starten. Bestraling en chemo gaan niet samen en bovendien is het te snel op de vorige chemokuren, waarvan ik de laatste in januari heb gehad. Een chemokuur zal daardoor ook nog geen effect hebben op de plekjes in de lever.
Om toch te proberen de groter wordende plekjes in de lever weer tot rust te brengen, ben ik vandaag gestart met hormoontabletten. Deze tabletten kunnen het groeiproces van de kanker vertragen. Vorig jaar werd hier ook aan gedacht in plaats van een chemokuur. Mijn lichaam was toen te zwak en de bloedwaarden niet goed genoeg voor tabletbehandeling. Nu gelukkig wel.
We gaan ervoor! Geloof, hoop en liefde...
