Allereerst wil ik jullie vertellen dat we gisteren onze lieve en dierbare hond hebben moeten laten inslapen. Het ging niet meer. Hij is bijna 17 jaar en 2 maand geworden. Wij zijn verdrietig. RIP.
"Hoe voel je je?" wordt me geregeld gevraagd en dat doet goed, dat meeleven. Soms kan ik er gewoon over praten, een andere keer word ik emotioneel. Ik laat me dan ook gaan want het verbijten van deze pijn heeft geen zin. Zakdoek gelukkig meestal bij de hand en anders heeft Johan er wel een.
Mijn haar begint uit te vallen en ik heb pijn op mijn hoofd. Hier was ik op voorbereid. Het hoort erbij. Met Diana heb ik afgesproken dat ze donderdagmorgen hier komt en en dat we dan naar Linda Hof gaan en het haar eraf gaat. Ik heb geen zin in plukken haar op mijn kussen. Zie hier best tegenop maar het gaat er toch af en dan maar even goed doorpakken.
Mijn haarwerk (pruik) staat al een poosje bij ons boven. Linda helpt en adviseert ons dan ook over het opzetten en het gebruik van mutsjes en buffs. Deze heb ik ook al in huis.
Dinsdag bloedprikken en woensdag naar de oncoloog en dan hoor ik of ik de volgende chemo mag. Er wordt dan o.a. gekeken of er weer voldoende witte bloedlichaampjes zijn. Deze bloedlichaampjes worden bijna allemaal gedood door de chemo en het lichaam moet deze dan zelf weer aangemaakt hebben. Doordat de witte bloedlichaampjes allemaal weg zijn, wordt je weerstand erg klein en ben je vatbaarder in deze periode. Vooral verkouden mensen moet je dan mijden, is ons gezegd.
Vrijdag de volgende chemo. Cor gaat eerst met mij mee en wordt afgelost door Diana en Johan. Het is fijn dat er de hele dag een dierbare bij je mag zijn.
Ik sluit af met een bede die mij toegestuurd is in een van de vele kaarten die we hebben ontvangen.
Ik vraag U niet, God
mij te beschermen in gevaar;
maar wel: laat mij niet bang zijn.
Ik bid U niet:kom mij toch redden:
Ik bid om kracht dat ik mag overwinnen
U hoeft ook niet mijn lasten te verlichten;
maak mij zo sterk,
dat ik zelf mijn last kan dragen.
Laat mijn kracht niet breken
als ik geen raad meer weet en geef mij moed
als ik verlies of tegenslag krijg.
In goede dagen zal ik U gedenken.
Dan hoop ik in een nacht vol nood
niet aan U te twijfelen.
Van Rabindranath uit Tagore, India.
